Data makroekonomi yang dikeluarkan di Amerika Syarikat pada Rabu tidak begitu jelas tetapi tetap bermakna. Anggaran kedua Keluaran Dalam Negara Kasar (KDNK) bagi suku kedua mengesahkan perlambatan pertumbuhan ekonomi, manakala Indeks Perbelanjaan Peribadi Teras bagi bulan Julai menunjukkan tekanan inflasi yang berterusan. Dengan kata lain, ekonomi sedang kehilangan momentum, tetapi inflasi kekal terlalu tinggi untuk membenarkan pelonggaran dasar monetari.

Bermula dengan KDNK, menurut anggaran kedua Biro Analisis Ekonomi Amerika Syarikat (BEA), ekonomi Amerika Syarikat berkembang sebanyak 1.5% tahun ke tahun pada suku kedua. Angka ini sepadan tepat dengan anggaran awal serta jangkaan pasaran. Pada suku pertama, pertumbuhan ialah 2.1%, menunjukkan ekonomi Amerika Syarikat sedang melambat.

Bagaimanapun, struktur laporan nampak lebih kukuh daripada yang disiratkan oleh angka utama. Pemacu utama pertumbuhan ialah perbelanjaan pengguna, pelaburan dan eksport, manakala perbelanjaan kerajaan memberi kesan negatif. Perlu diambil perhatian bahawa jualan akhir sebenar kepada pembeli domestik swasta meningkat sebanyak 3.9%, berbanding 1.7% pada suku pertama. Dengan kata lain, walaupun tajuk utama kelihatan agak lemah, permintaan domestik kekal agak kuat.

Oleh itu, laporan hari Rabu tidak boleh dianggap sepenuhnya negatif bagi dolar AS. Memang, kadar pertumbuhan keseluruhan jauh daripada mengagumkan, tetapi pengguna di Amerika Syarikat dan sektor swasta belum menunjukkan tanda kelembapan yang ketara. Ini penting dalam konteks prospek dasar monetari masa depan Rizab Persekutuan Amerika Syarikat, kerana perlambatan KDNK sahaja tidak mencukupi untuk menjadi asas pemotongan kadar jika permintaan domestik terus berkembang pada kadar yang tinggi.

Perlu juga diberi perhatian bahawa import meningkat dengan ketara pada suku kedua, dan sebahagian besar peningkatan ini berkaitan dengan barangan modal — seperti peralatan telekomunikasi, semikonduktor dan mesin perindustrian.

Oleh kerana import ditolak daripada pengiraan KDNK, faktor ini secara mekanikal menurunkan anggaran akhir (walaupun ia tidak mencerminkan kelemahan ekonomi domestik).

Selain itu, komponen inflasi dalam KDNK tidak memberi asas untuk kesimpulan bahawa dasar bakal menjadi lebih longgar. Khususnya, Indeks Harga Pembelian Domestik Kasar mencatatkan peningkatan kepada 5.7% tahun ke tahun pada suku kedua, berbanding 3.6% pada suku sebelum ini. Indeks Harga Perbelanjaan Peribadi (PCE) tahunan meningkat kepada 5.1%, manakala teras PCE berkembang sebanyak 3.4%. Walaupun kadar teras PCE menurun daripada 4.4% sebelum ini, ia masih jauh melebihi sasaran inflasi 2% Rizab Persekutuan.

Dengan kata lain, ekonomi AS sememangnya kehilangan momentum, tetapi ia lebih kepada perlambatan beransur-ansur dan bukannya kelembapan mendadak. Pengguna terus berdaya tahan, permintaan domestik semakin pesat, dan pelaburan — terutamanya dalam sektor teknologi dan kecerdasan buatan (AI) — terus menyokong aktiviti ekonomi. Gabungan faktor ini membolehkan bank pusat mengekalkan sikap "tunggu dan lihat".

Gambaran asas juga dilengkapkan dengan penerbitan Indeks Perbelanjaan Penggunaan Peribadi teras (PCE) bagi bulan Julai. Indeks PCE teras, yang mengecualikan makanan dan tenaga, meningkat sebanyak 0.2% bulan ke bulan, naik daripada 0.1% pada bulan Jun. Secara tahun ke tahun, angka ini kekal pada paras bulan sebelumnya iaitu 3.3%. Oleh itu, tiada kemajuan signifikan dalam memperlahankan inflasi. Pada masa sama, PCE keseluruhan juga kekal pada paras Jun (3.7%), berlawanan dengan jangkaan penurunan kepada 3.6%. Secara bulan ke bulan, penunjuk ini meningkat 0.2%, berbanding ramalan 0.1%.

Keseluruhannya, data menunjukkan bahawa inflasi tidak memecut pada bulan Julai, tetapi juga tidak menunjukkan perlambatan lanjut. PCE keseluruhan kekal jauh di atas sasaran Rizab Persekutuan AS (Fed), dan angka teras pula melebihi sasaran tersebut. Pada masa sama, pendapatan peribadi meningkat 0.4%, manakala pendapatan boleh guna meningkat 0.5%. Ini menunjukkan pengguna Amerika Syarikat mengekalkan ketahanan kewangan.

Hasilnya, terwujud gambaran asas yang agak bercanggah bagi dolar AS. Angka utama Keluaran Dalam Negara Kasar (KDNK) menunjukkan perlambatan ekonomi, tetapi permintaan domestik yang kukuh mengehadkan ruang bagi retorik pelonggaran daripada Rizab Persekutuan AS. Indeks PCE teras, sebaliknya, mengesahkan ketegaran inflasi dan menghalang pasaran daripada mengharapkan pemotongan kadar yang segera.

Sebagai tindak balas kepada penerbitan tersebut, pasangan EUR/USD jatuh sebanyak 40 pip tetapi kekal dalam lingkungan paras 1.16. Reaksi yang lemah itu berpunca daripada ketidakselarasan dalam data semasa. Ekonomi AS berada dalam fasa perlahan, tetapi masih terlalu awal untuk menyimpulkan bahawa berlaku kelembapan mendadak. Inflasi tidak menunjukkan pecutan semula dan kekal terlalu tinggi untuk membolehkan pelonggaran dasar monetari. Soalan utama sekarang ialah sama ada bacaan Perbelanjaan Penggunaan Peribadi (PCE) bagi bulan Julai akan menjadi perhentian sementara dalam proses disinflasi atau merupakan isyarat awal pecutan inflasi baharu.

Jika pasaran menjadi yakin bahawa aktiviti ekonomi akan terus merosot dan inflasi akan mula perlahan, hujah bagi pemotongan kadar faedah oleh Rizab Persekutuan (Fed) akan menguat. Namun, jika bacaan PCE bagi bulan Julai ternyata bukan perhentian sementara tetapi isyarat awal peningkatan tekanan inflasi, ruang untuk pelonggaran dasar monetari akan mengecil dengan ketara. Kedua-dua senario kekal terbuka, menjelaskan mengapa dolar AS menunjukkan reaksi berhati-hati.

Kemungkinan besar pasangan ini akan kekal bergerak dalam julat 1.1640–1.1700. Membuka kedudukan beli hanya wajar selepas pengesahan bahawa pembeli berjaya mengekalkan pasangan ini di atas sempadan bawah julat — paras sokongan 1.1640 (garis bawah jalur Bollinger pada carta empat jam).